บทที่ 461 แค่มีเขาอยู่ก็รู้สึกปลอดภัยแล้ว

มู่เฉินหย่วนรู้สึกเจ็บปวดในใจ รีบเดินตรงไปที่เตียง

ยื่นมือไปเปิดผ้าห่มออก เวลาเดียวกันก็เอามือข้างที่ถือโทรศัพท์มือถือเอียงลง กลัวว่าแสงจะไปแทงตาเธอ

พอเปิดผ้าห่มออกเขาก็เห็นถังซินขดตัวสั่นอยู่ข้างใน เอาหัวมุดกับหมอน ซึ่งเห็นได้ชัดว่าหวาดกลัวม

บทที่ 462 เขารู้ว่าเธอท้องอยู่แล้ว

เธอเปิดตาเบาๆ มองไปทางเสียงก็พบว่ามีคนเคาะประตูห้องนอนอยู่

ที่อุดหูไม่รู้ว่าหลุดไปตอนไหน ดังนั้นจึงได้ยินมันชัดเจน

“ ใครคะ ” ถังซินตะโกนถามและก็ลงจากเตียงใส่รองเท้าไปด้วย

เธอเหมือนจะคิดอะไรออก มองอีกฝั่งของเตียง ว่างเปล่า ก็ไม่รู้ว่ามู่เฉินหย่

บทที่ 463 ทำไมเขาต้องทำแบบนี้ด้วย

หลังจากหลินเฉิงจี๋พูดเสร็จ อีกฝั่งก็ไม่ได้พูดอะไรอยู่นาน

เขากลั้นลมหายใจ ทันใดนั้นก็รู้สึกเสียใจที่ทำแบบนี้ กลัวว่าถังซินจะรู้สึกเสียใจมากยิ่งขึ้น

อยากจะพูดต่อ แต่กลับได้ยินเสียงสะอื้นดังเข้ามา

“ ทำไมเขารู้แล้วไม่ถามฉัน..... ” ถังซินร้องไห้ “