บทที่ 347

โอ๊ย เป็นคนมันยากจังโว้ย

มู่เฉินหย่วนเหลือบสายตามอง ไม่พูดและไม่ขยับอะไร

เฉินคางลอบมองเขาเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวต่ออย่างใจกล้า “ประธานมู่ครับ ถึงแม้ผมจะไม่รู้ว่าคุณกับคุณถังเลิกกันทำไม แต่แม่ยายผมก็ยังจดจำคุณได้เสมอนะครับ คุณดูสิ ทำอาหารให้คุณตั้งมากมาย พูดไป พวกคุณเลิกกันแล้วก็ไม่

บทที่ 348

vlogที่ช้า

ภาพสั่นไหว หลังจากนั้นคนที่โผล่ออกมาก็คือถังซิน ราวกับว่าเธอวางกล้องไว้บนโต๊ะ หลังจากนั้นก็ถอยเท้าไปนั่งโซฟาที่อยู่ด้านหลัง

มู่เฉินหย่วนเห็นเธอสวมเดรสยาวสีชมพูตัวบางๆ คาดว่าน่าจะอัดวิดีโอนี้ในตอนเข้าหน้าฤดูใบไม้ร่วง ดวงตาประกายคู่นั้นกะพริบปริบๆ ร่างผอมเพรียวที่งดงาม

บทที่ 349

ทั้งรักทั้งเกลียดเธอ

ถังซินกล่าวเหมือนเด็กๆ “แม่ ฉันรู้ว่าแม่ดีที่สุด รักฉันมากที่สุด”

"อย่าเยอะ แม่ไม่ได้รักลูกจ้ะ" คุณแม่ถังกล่าว "กลัวจะไม่มีใครเอาแม่หม้ายแบบลูก แถมแม่ก็โดนนินทาจนเหนื่อยแล้ว ดังนั้นแม่ถึงทำตามความต้องการของลูก แม่คงไม่มีแรงทำให้หลิงเอ๋อแล้วล่ะ"

"แม่ ไม