บทที่ 335 ข้อพิสูจน์ว่าผมยังมีแรงอยู่

“แต่น่าเสียดายจริงๆ เธอไม่มีโอกาสนั้นแล้ว ถังซินประเทศFน่ะเจริญ ถ้าไม่มีเงินน่ะอยู่ยาก”

ถังซินรู้ทันทีว่าที่เขาพูดนั้นหมายความว่าอะไร

“คุณทำอะไรกับบัตรของฉัน”

“ขนาดบัตรเขาฉันยังทำได้ นับประสาอะไรกับบัตรเธอ”

เขายั่วโมโห จนทำให้ถังซินอยา

บทที่ 336 ลูกและฉันรอคุณกลับมา

ฉางผิงร้องลั่น “พ่อเพิ่งจะกลับมาก็จะไปอีกแล้วหรือครับ”

“ใช่”

ส้งจิ้งเหอขึ้นทางด่วนเพื่อตรงไปสนามบิน แต่อย่างไรความเร็วนั้นก็ยังมีจำกัด เพราะเธอพาลูกมาด้วย ต่อให้ฉางผิงจะรีบมาก หากเขาไม่ใช่เด็กเล็กก็คงจะขับเองแล้ว

สี่สิบนาทีต่อมา ในที่สุดสองแม่ลูกก็

บทที่ 337 ฉันต้องการนาย

ในที่สุดเธอก็เลือกเวลาที่นาน แต่เป็นตั๋วตรงไปประเทศF ที่เลือกเช่นนี้ก็เพื่อร่างกายของหลินเฉิงจี๋ และกลัวว่าหากนั่งเครื่องบินจะถูกคนของมู่เฉินหย่วนตรวจเจอ

สองวันมานี้หลินเฉิงจี๋เอาแต่เงียบขรึม และปล่อยเธอเป็นคนนำทาง ไม่รู้สึกรู้สาอะไร จนถังซินรู้สึกว่าตัวเองนั้นพามาเพ