บทที่ 323

ถ้าอย่างนั้นก็คลอดซักคนเถอะ

หลังจากที่รับสายมู่เฉินหย่วนก็หลุดขำหัวเราะออกมา “พึ่งไม่นานเอง ไม่เรียกผมพี่รองแล้วหรอ?”

“ไม่เรียก ไอ้แก่ เหมาะกับคุณมากกว่า!”

“ที่โทรศัพท์หาก็อยากจะดูว่าเป็นหวัดดีขึ้นหรือยัง? ฟังจากเสียงเธอดูเหมือนจะดีขึ้นเยอะแล้ว ไม่คัดจมูก” เสียงของชายหนุ่ม

บทที่ 324

สิ่งที่คาดเดาไว้ได้กลายเป็นจริงแล้ว

ประมาณสิบเอ็ดโมงถังซินก็ได้มาถึงร้านคุณแม่มู่

เหล้าที่กลั่นเองและผักดองขายจนเกือบหมดแล้ว ตอนนั้นไม่มีลูกค้า ป้าที่มาช่วยกำลังทำความสะอาดชั้นแก้วอยู่

ถังซินเข้าไปและเรียกเธอ “ป้าจู แม่ฉันหล่ะ?”

“เสี่ยวซินมาแล้วหรอ” ป้าจูลุกตัวขึ้น แ

บทที่ 325

เธอรู้มั้ยว่าเขารักเธอมากขนาดไหน

เพล้ง! โทรศัพท์ที่จับไว้ไม่แน่นได้ร่วงลงบนพื้น

ถังซินยืนใจลอยอยู่ตรงนั้น

เรื่องที่คาดเดามานานได้กลายเป็นจริง ทำให้ในใจของเธอเกิดความรู้สึกที่อยากจะโกรธโมโห และมีความรู้สึกที่ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร

วินาทีนั้นในสมองของเธอว่างเปล่า ไม่รู้ว