บทที่ 329 เราเลิกกันเถอะ

เมื่อถังซินกำลังจะพูดปฏิเสธ โทรศัพท์ก็ได้สั่นขึ้นสองครั้ง มีสายโทรศัพท์โทรเข้ามา

เธอพบว่าเป็นมู่เฉินหย่วน จึงพูดกับจงเซิงครู่หนึ่งและก็วางสาย

เมื่อกำลังจะเอาโทรศัพท์ขึ้นแนบหูฟัง ก็ได้ยินเส้นเสียงอันทุ้มต่ำของมู่เฉินหย่วนดังเข้ามา “ผมจะไปถึงสนามบินหนานเฉิงตอนสิ

บทที่ 330 ประธานมู่คุณอย่าทำให้คนอื่นกลัวเช่นนี้

ในขณะนี้เครื่องบินได้ขึ้นบินเรียบร้อยแล้ว เขาจึงถูกตัดสัญญาณโทรศัพท์ไปโดยอัตโนมัติ ทำให้ไม่สามารถติดต่อผู้ช่วยจางได้ จึงจำเป็นต้องยอมแพ้

หลังจากผ่านไปสองชั่วโมงเครื่องบินก็ได้ลงจอดที่สนามบินเมืองหนานเฉิง เมื่อมู่เฉินหย่วนออกมาถึงที่ห้องโถงให

บทที่ 331 เขาเพียงกลัวว่าเธอจะเกิดอันตราย

ไม่กี่สิบนาทีก่อน เขาคิดว่าถังซินคงเจอกับเรื่องลำบาก แต่คิดไม่ถึงว่าการที่เธอมาหาหลินเฉิงจี๋ที่เมืองหางซี และขอเลิกกับเขาโดยที่ไม่บอกเหตุผลมาสักคำ

เฉินคางถอยออกไปด้านข้างด้วยอาการตัวสั่น

เขาอยู่กับประธานมู่มานาน นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นประธาน