บทที่ 321 ไอ้เด็กชั่วช้า

ถังซินยิ้มและพูดว่า “พวกคุณมีพรหมลิขิตต่อกันจริงๆ ถ้ายังไม่ได้อยู่ด้วยกันยังไงก็จะไม่แคล้วคลาดกัน”

“ผมก็คิดเช่นนั้น แต่ว่าความรู้สึกบังคับกันไม่ได้” ใบหน้าของผู้ช่วยจางปรากฎความไม่มั่นใจออกมา “พูดก็พูดเถอะผู้ชายที่ดีเลิศที่อยู่ข้างกายเธอนั่นมีเยอะ ผมเองก็ไม่ถือว่าดี

บทที่ 322 ความจริงช่างโหดร้าย

หลินเฉิงจี๋มองไปที่กลีบดอกไม้ที่ตกอยู่บนพื้น ริมฝีปากสั่นเครือ “พ่อบอกว่าคุณชอบดอกคาเมลเลียมากที่สุด…”

ดังนั้นหลายสิบปีที่ผ่านมา เขาก็ชอบดอกคาเมลเลียเหมือนกัน

แต่ทำไม?

“ดอกไม้ที่สกปรกแบบนี้ มีเพียงแค่พ่อเธอที่ชอบ!” โมมอยอี้พูดอย่างเกลียดชัง เธอเห็น

บทที่ 323 ถ้าอย่างนั้นก็คลอดซักคนเถอะ

หลังจากที่รับสายมู่เฉินหย่วนก็หลุดขำหัวเราะออกมา “พึ่งไม่นานเอง ไม่เรียกผมพี่รองแล้วหรอ?”

“ไม่เรียก ไอ้แก่ เหมาะกับคุณมากกว่า!”

“ที่โทรศัพท์หาก็อยากจะดูว่าเป็นหวัดดีขึ้นหรือยัง? ฟังจากเสียงเธอดูเหมือนจะดีขึ้นเยอะแล้ว ไม่คัดจมูก” เสียงของชายหนุ่มเบ