บทที่ 320 ยังเจอกันอีกมั้ย

ฉันไม่เป็นไร หลี่ซูเจ๋เม้มริมฝีปาก เห็นเขาใส่ใจตนเองขนาดนี้ มีบางคำพูดที่อยู่ในใจแต่ไม่สามารถพูดออกมาได้ “ลู่เหวินซู ฉันคิดว่า… “เธอรู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย ไม่อยากที่จะพัวพันอะไรกับเขาต่อไป และไม่อยากที่จะแก้แค้นแล้ว

มีเรื่องอะไรค่อยพูดกันทีหลัง วันนี้มีแสงอาทิตย์ออ

บทที่ 321 ไอ้เด็กชั่วช้า

ถังซินยิ้มและพูดว่า “พวกคุณมีพรหมลิขิตต่อกันจริงๆ ถ้ายังไม่ได้อยู่ด้วยกันยังไงก็จะไม่แคล้วคลาดกัน”

“ผมก็คิดเช่นนั้น แต่ว่าความรู้สึกบังคับกันไม่ได้” ใบหน้าของผู้ช่วยจางปรากฎความไม่มั่นใจออกมา “พูดก็พูดเถอะผู้ชายที่ดีเลิศที่อยู่ข้างกายเธอนั่นมีเยอะ ผมเองก็ไม่ถือว่าดี

บทที่ 322 ความจริงช่างโหดร้าย

หลินเฉิงจี๋มองไปที่กลีบดอกไม้ที่ตกอยู่บนพื้น ริมฝีปากสั่นเครือ “พ่อบอกว่าคุณชอบดอกคาเมลเลียมากที่สุด…”

ดังนั้นหลายสิบปีที่ผ่านมา เขาก็ชอบดอกคาเมลเลียเหมือนกัน

แต่ทำไม?

“ดอกไม้ที่สกปรกแบบนี้ มีเพียงแค่พ่อเธอที่ชอบ!” โมมอยอี้พูดอย่างเกลียดชัง เธอเห็น