บทที่ 307 ผู้หญิงคนนั้นซื้ออะไร

พอถึงวันที่ห้า，แผลของลู่เหวินซูก็มีแผลเป็นเล็กๆ เขากระโดดๆไปมาด้วยท่าทางมีชีวิตชีวา

หลังจากหมอบอกว่าไม่มีอะไรแล้ว มู่เฉินหย่วนถึงจัดการเรื่องออกจากโรงพยาบาล

วันที่เขาออกจากโรงพยาบาลนี้เป็นวันคริสต์มาสอีฟพอดี ตั้งแต่เช้า บนท้องฟ้าก็มีเกล็ดหิมะบางๆ เหมือน

บทที่ 308 อยู่ข้างคุณเสมอ

แต่ของสิ่งนี้ไม่ได้ทำลายความเป็นส่วนตัว ดังนั้นหาใบเสร็จเสร็จก็ไปที่คลัง

ไม่กี่นาทีต่อมาก็หยิบกล่องออกมา

พนักงานเอากล่องยื่นให้หลินเฉิงจี๋“คุณผู้หญิงคนนั้นซื้อผ้าพันคอผืนนี้”

“เหมือนกับที่หล่อนให้ผู้ชายคนนั้นใช่ไหม？”

“......ใช่”

หลินเฉิงจี๋ไ

บทที่ 309 ในสายตาไม่มีใครคนอื่น มีแค่คุณ

ได้ยินลุงพูดแบบนี้ สายตาของหลี่ซูเจ๋ก็เย็นชาขึ้นมา หล่อนพูดอย่างอัดอั้น：“เรื่องนั้นให้อภัยไม่ได้！นับว่าฉันสูญเสียด้วย ยังไงฉันก็ไม่ปล่อยพวกเขาไป！”

“ซูเจ๋......”

ลุงเหมือนจะอยากพูดอะไร หลี่ซูเจ๋ก้วางสายทิ้งแล้วจับโทรศัพท์แน่น

หล่อนเกือบจะถ