บทที่ 306 คุณไม่เข้าใจ ผมก็ไม่เข้าใจ

บ่ายโมงกว่าก็ตื่นมาอีกรอบ ถังซินมองโคมไฟสไตล์ยุโรปที่แขนอยู่บนเพดานแล้วก็หันไปมองผู้ชายข้างๆ รู้สึกผิดปกติไป

ไม่ใช่มากล่อมให้มู่เฉินหย่วนหลับเหรอ ทำไม......

“กำลังคิดอะไร？”

ถังซินคิดอย่างจริงจัง มุมปากก็โดนจูบ

หล่อนถึงเห็นว่ามู่เฉินหย่ว

บทที่ 307 ผู้หญิงคนนั้นซื้ออะไร

พอถึงวันที่ห้า，แผลของลู่เหวินซูก็มีแผลเป็นเล็กๆ เขากระโดดๆไปมาด้วยท่าทางมีชีวิตชีวา

หลังจากหมอบอกว่าไม่มีอะไรแล้ว มู่เฉินหย่วนถึงจัดการเรื่องออกจากโรงพยาบาล

วันที่เขาออกจากโรงพยาบาลนี้เป็นวันคริสต์มาสอีฟพอดี ตั้งแต่เช้า บนท้องฟ้าก็มีเกล็ดหิมะบางๆ เหมือน

บทที่ 308 อยู่ข้างคุณเสมอ

แต่ของสิ่งนี้ไม่ได้ทำลายความเป็นส่วนตัว ดังนั้นหาใบเสร็จเสร็จก็ไปที่คลัง

ไม่กี่นาทีต่อมาก็หยิบกล่องออกมา

พนักงานเอากล่องยื่นให้หลินเฉิงจี๋“คุณผู้หญิงคนนั้นซื้อผ้าพันคอผืนนี้”

“เหมือนกับที่หล่อนให้ผู้ชายคนนั้นใช่ไหม？”

“......ใช่”

หลินเฉิงจี๋ไ