บทที่ 295 ใจตรงกัน

“ดูคุณธรรมของคุณนะ” หลี่ซูเจ๋มองบนใส่เขา และหันกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้า

ราวกับร่างของลู่เหวินซูได้พลังกลับคืนมา แชทไปบอกกับมู่เฉินหย่วนและวี่เหวินถิงด้วยความภาคภูมิใจ แต่มู่เฉินหย่วนทำงานจนไม่ทันเห็น และวี่เหวินถิงไม่สนใจเขา

ไม่มีใครสนแต่เขาก็ยังขออวดต่อไป

ทันใดน

บทที่ 296 เขากลัวว่านางฟ้าตัวน้อยจะได้รับบาดเจ็บ

เขาคาดว่าไม่ใช่ภาษาอังกฤษ ฟังเข้าใจก็ไม่เป็นไร เดินไปรอบๆ สอดส่องทุกซอกทุกมุม เดินไปได้เพียงสองก้าวเท่านั้น ก็ได้พบกับคนอื่นที่ตัวใหญ่มาก 

แม่งเอ๊ย

ยังดีที่พอมองเขาเพียงผ่านๆ แล้วเก็บปืนลง โชคเข้าข้าง

ลู่เหวินซูได้ยินคำว่า “อัญมณี

บทที่ 297 ผมเองก็ยังไม่คิดจะจบชีวิต

ถังซินพยักหน้า แต่ก็ยังคงไม่สบายใจ “คุณไปโรงพยาบาลเป็นเพื่อนเหวินซูเถอะ”

“ผมมองว่าคุณก็ต้องการคนมาอยู่ด้วย”

“ฉันโอเคดีค่ะ ไม่เป็นอะไร” ถังซินเขย่าเอวของเขาไปมา “ต้องขอบคุณเหวินซูมากจริงๆ เขาบาดเจ็บก็เพราะพวกฉัน คุณไปกับพี่ใหญ่เถอะ เดี๋ยวฉันจะไปอยู่ก