บทที่27 ด่าใครว่าอีแก่

“ไม่มีนี่ อาจจะเป็นลูกค้าคนไหนส่งให้มั้ง ” ถังซืนพูดขอบคุณเพื่อนร่วมงาน แล้วยิ้มอ่อนๆ

เธอก็ยังคงเป็นผู้หญิงเก่งและฉลาดที่ทำตัวเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นอย่างไงอย่างงั้น

พอถึงห้องทำงาน ถังซินพบว่ามีช่อดอกคามิเลียสีขาวบริสุทธิ์ที่สวยงามไร้ที่ติวางอยู่บนโต๊ะทำง

บทที่ 28 ความคิดที่ยากจะคาดเดาของเขา

พอพูดจบ เธอก็หอบกล่องกระดาษเดินออกจากลิฟต์ไป มู่เฉินหย่วนมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าอยู่ๆก็รู้สึกว่าผู้หญิงคนที่เหมือนจะตามน้ำไปเรื่อยๆไม่ขัดใจใคร ก็ปากดีไม่แพ้ใคร

ถังซิงหอบกล่องกระดาษกลับถึงห้อง

ห้องรับแขกไม่ค่อยเป็นระเบียบเท่าไหร่ เพราะพื้นเต็มไปด้ว

บทที่ 29 เป็นเมียน้อยแล้วยังคิดจะทำร้ายคนอีก

มู่หยางซิว ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์

ถังซินขมวดคิ้ว เธอจำได้ว่ามู่หยางซิวขับรถอย่างระมัดระวังมาโดยตลอด ทำไมยังเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก

ขณะที่แปลกใจอยู่นั้นในใจเขาแอบรู้สึกดีใจเล็กๆ

เพราะก่อนหน้านี้มามู่หยางซิวพูดว่าจะฆ่าเธอให้ตาย คิดไ