บทที่ 26 คุณคุณอามู่ คุณมันร้าย

เฉียวมั่นหลัวลูบไปที่สร้อยคอบนคอของตัวเอง

ไม่ทันได้ปิดไว้ ชายหนุ่มคนนั้นก็เข้ามาดึงสร้อยคอออกไป หลังจากนั้นก็ยื่นให้ถังซินดู “ คุณถัง,คุณดูสิ,ใช่ชุดเดียวกันใช่มั้ยครับ? ”

“นี่ นี่มันเรื่องอะไรกัน? ” ถังซินจับสร้อยขึ้นมาดูดีๆ สีหน้าก็เริ่มซีด หันไปพูดก

บทที่27 ด่าใครว่าอีแก่

“ไม่มีนี่ อาจจะเป็นลูกค้าคนไหนส่งให้มั้ง ” ถังซืนพูดขอบคุณเพื่อนร่วมงาน แล้วยิ้มอ่อนๆ

เธอก็ยังคงเป็นผู้หญิงเก่งและฉลาดที่ทำตัวเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นอย่างไงอย่างงั้น

พอถึงห้องทำงาน ถังซินพบว่ามีช่อดอกคามิเลียสีขาวบริสุทธิ์ที่สวยงามไร้ที่ติวางอยู่บนโต๊ะทำง

บทที่ 28 ความคิดที่ยากจะคาดเดาของเขา

พอพูดจบ เธอก็หอบกล่องกระดาษเดินออกจากลิฟต์ไป มู่เฉินหย่วนมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าอยู่ๆก็รู้สึกว่าผู้หญิงคนที่เหมือนจะตามน้ำไปเรื่อยๆไม่ขัดใจใคร ก็ปากดีไม่แพ้ใคร

ถังซิงหอบกล่องกระดาษกลับถึงห้อง

ห้องรับแขกไม่ค่อยเป็นระเบียบเท่าไหร่ เพราะพื้นเต็มไปด้ว