บทที่ 200

ตายแบบนี้มันน่าเบื่อ

“ไม่ใช่เรื่องเงินหรอก” กวนลี่หลั่งพูด “เธอเกลียดที่ฉันทิ้งแม่เธอและพวกเธอสามแม่ลูกไป”

กาวเหม่ยซีพึมพำอย่างเย็นชา “เธอเกลียดอะไรนัก สามีภรรยาไม่รักกัน หย่ากันก็ถูกต้องแล้ว อีกอย่างชีวิตของเธอลุงก็เป็นคนให้ ผิงหยินก็ถือว่าเป็นน้องชายเธอครึ่งหนึ่งเหมือนกัน”

บทที่ 201

พี่ชายสองเป็นพวกสร้างปัญหา

โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งในหางซี——

จงเชิงที่ยืนอยู่บนทางเดิน เดินไปเดินมาอยู่ตลอดเวลา สีหน้าขุ่นมัว ถูกความเครียดครอบงำ

หลังจากประตูห้องผู้ป่วยถูกเปิดออก เขาก็รีบเข้าไปทันที ถามคุณหมอที่ออกมา “เป็นไงบ้างครับ?”

“ไม่ค่อยมีหวัง” คุณหมอมีน้ำเสียง

บทที่ 202

ตอนนี้ฉันไม่สน

ตอนถังซินตื่นขึ้นมาก็ค่อนข้างมึนศีรษะ ลำคอก็ร้อนจนแสบ

เธอเห็นที่ที่เธออยู่เหมือนจะเป็นห้องผู้ป่วย แล้วเห็นคุณแม่ถังที่ถักไหมพรมอยู่ข้างๆ ออกแรงที่แขนพยายามยันตัวนั่งขึ้นมาจากเตียง

เอ่ยด้วยเสียงแหบพร่า “แม่”

“ยินยิน ตื่นแล้วเหรอลูก?” คุณแม่ถังรีบทิ้งของ