บทที่ 199

อยากให้ฉันบริจาคไขกระดูกเหรอ ฝันไปเหอะ

มู่เฉินหย่วนหรี่ตา น้ำเสียงเย็นชาเข้ากระดูก “หลินเฉิงจี๋ นายยั่วโมโหฉันแล้วล่ะ”

“งั้นฉันก็เป็นเกียรติมากที่ทำให้ประธานมู่จำได้” หลินเฉิงจี๋ดูเหมือนสุขภาพไม่ค่อยดี ไอรุนแรงขึ้นมาอีกครั้ง นานสักพักก่อนจะหายใจหอบ

มีคนบอกหลินเฉิงจี๋ว่าถึง

บทที่ 200

ตายแบบนี้มันน่าเบื่อ

“ไม่ใช่เรื่องเงินหรอก” กวนลี่หลั่งพูด “เธอเกลียดที่ฉันทิ้งแม่เธอและพวกเธอสามแม่ลูกไป”

กาวเหม่ยซีพึมพำอย่างเย็นชา “เธอเกลียดอะไรนัก สามีภรรยาไม่รักกัน หย่ากันก็ถูกต้องแล้ว อีกอย่างชีวิตของเธอลุงก็เป็นคนให้ ผิงหยินก็ถือว่าเป็นน้องชายเธอครึ่งหนึ่งเหมือนกัน”

บทที่ 201

พี่ชายสองเป็นพวกสร้างปัญหา

โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งในหางซี——

จงเชิงที่ยืนอยู่บนทางเดิน เดินไปเดินมาอยู่ตลอดเวลา สีหน้าขุ่นมัว ถูกความเครียดครอบงำ

หลังจากประตูห้องผู้ป่วยถูกเปิดออก เขาก็รีบเข้าไปทันที ถามคุณหมอที่ออกมา “เป็นไงบ้างครับ?”

“ไม่ค่อยมีหวัง” คุณหมอมีน้ำเสียง