บทที่ 196

บริษัทมู่ซื่อเปลี่ยนเจ้าของ

มู่เฉินหย่วนรู้ความหมายในคำพูดเธอ กระตุกริมฝีปากบาง

เขามองวิวในสวนดอกไม้ ถามมู่เจิ้งย่าอย่างเหม่อลอย “น้าครับ น้าว่าบ้านหลังนี้ดีไหม?”

“บ้านเก่าแก่สร้างมากว่าร้อยปี ต้องดีอยู่แล้ว” มู่เจิ้งย่ามีความไม่พอใจแวบมาในดวงตา

บ้านหลังนี้ คนในตระกู

บทที่ 197

มู่เฉินหย่วนกำลังหลอกเธอ

มู่เจิ้งย่าและสื่อกำลังพูดอะไร ถังซินไม่มีเวลาตั้งใจฟัง เธอมองแค่มู่เฉินหย่วน เห็นเขากำลังเม้มปาก ท่าทางเรียบนิ่งนั้น รู้สึกแปลกมาก

ให้บริษัทมู่ซื่อไปแล้ว เขาใจเย็นและไม่สนใจขนาดนี้เลย?

ทำไมกันแน่นะ?

ในมุมมืด กระบอกปืนเก็บเสียงต่อมาที่หัวใจถั

บทที่ 198

ถ้าฉันไม่ได้ดีก็ ไม่ให้เธอได้ดีเหมือนกัน

“ถังซิน ลูกชายฉันติดหนี้อะไรเธอ!”

เธอบีบคอถังซินอย่างแรง เล็บจิกลงไปบนเนื้ออย่างโกรธแค้น “เธอมีวิธีการนั้น เข้าหามู่เฉินหย่วน ทำไมยังมาทำร้ายลูกชายฉันอีก?”

ถังซินแทบหายใจไม่ออกแล้ว ลำคอถูกเล็บหลิวฟางจิกจนเลือดออก แต่ก็ไม่ได้ต่อต้าน