บทที่ 184 ผมจะอยู่กับคุณเป็นอย่างดี

เธอเปิดที่อัดเสียง “หลินเฉิงจี๋ พูดคำพูดเมื่อครู่นี้อีกครั้ง”

“คุณเริ่มฉลาดแล้ว” หลินเฉิงจี๋หัวเราะอย่างอดไม่ได้ เอ่ยคำพูดเมื่อครู่นี้อีกครั้ง

หลังจากบันทึกเสียง ถังซินก็ยื่นเอกสารให้หลินเฉิงจี๋ “ฉันจะไม่ทำให้หุ้นพวกนั้นของคุณเสียเปล่า คุณเซ็นสัญญาน

บทที่ 185 อย่ารับลูกกวาดกระต่าย

หลินเฉิงจี๋ก้มศีรษะถามเธอ “โอเคไหม?”

“โอเค” ทั้งสองใกล้ชิดกันมากเกินไป ทำให้ทั้งร่างของถังซินไม่สบายตัว อยากยืนดีๆ สุดท้ายรถไฟฟ้าใต้ดินก็สั่นไหว ร่างกายเธอที่เพิ่งยืนนิ่งก็กระแทกเข้าอ้อมกอดเขา

“......”

กระอักกระอ่วนเกินไปแล้ว

หลินเฉิงจี๋กลับ

บทที่ 186 ฉันพูดได้อีกหมื่นครั้ง

เห็นหลินเฉิงจี๋มองลูกกวาดกระต่ายเหมือนกับมองสมบัติล้ำค่า ถังซินก็เมินเฉย “แค่ลูกกวาดอันหนึ่งเท่านั้น ถ้าคุณชอบกิน เดี๋ยวเจอร้านขายฉันจะซื้อให้คุณกินถุงหนึ่ง”

“อันเดียวก็พอแล้ว” หลินเฉิงจี๋พูด

ลูกกวาดอันนี้ ทำให้ความโกรธที่สะสมในใจเขาในช่วงเวลาหนึ่งหายไ