บทที่ 183 ต้องการให้คุณมาสงสาร

“ไม่ใช่นะพี่ชายสอง ผมพาคนกว่าสิบคนไปสร้างสระว่ายน้ำให้พี่กว่าค่อนคืน ผมอยากได้ค่าดำเนินการมันทำไม?” ลู่เหวินซูน้อยใจจะตายอยู่แล้ว “ค่าเหนื่อยผมไม่คิดกับพี่เลยด้วย!”

“ไม่มีให้”

ลู่เหวินซูร้องไห้แล้ว “พี่ชายสอง พี่ล้อเล่นเหรอ?”

“ฉันไม่เคยล้อเล่นกับใค

บทที่ 184 ผมจะอยู่กับคุณเป็นอย่างดี

เธอเปิดที่อัดเสียง “หลินเฉิงจี๋ พูดคำพูดเมื่อครู่นี้อีกครั้ง”

“คุณเริ่มฉลาดแล้ว” หลินเฉิงจี๋หัวเราะอย่างอดไม่ได้ เอ่ยคำพูดเมื่อครู่นี้อีกครั้ง

หลังจากบันทึกเสียง ถังซินก็ยื่นเอกสารให้หลินเฉิงจี๋ “ฉันจะไม่ทำให้หุ้นพวกนั้นของคุณเสียเปล่า คุณเซ็นสัญญาน

บทที่ 185 อย่ารับลูกกวาดกระต่าย

หลินเฉิงจี๋ก้มศีรษะถามเธอ “โอเคไหม?”

“โอเค” ทั้งสองใกล้ชิดกันมากเกินไป ทำให้ทั้งร่างของถังซินไม่สบายตัว อยากยืนดีๆ สุดท้ายรถไฟฟ้าใต้ดินก็สั่นไหว ร่างกายเธอที่เพิ่งยืนนิ่งก็กระแทกเข้าอ้อมกอดเขา

“......”

กระอักกระอ่วนเกินไปแล้ว

หลินเฉิงจี๋กลับ