บทที่ 117

ของขวัญของคุณอามู่เสี่ยว

ที่จริงความหงุดหงิดใจของถังซินได้ดีขึ้นมาบ้างแล้ว เธอจ้องมองลูกอมมงคลและอั่งเปาที่วางอยู่บนโต๊ะ สายตาเฉียบแหลมนั้นก็รู้สึกเจ็บขึ้นมา

เสี่ยวหนานเข้ามาส่งพอดี

ถังซินเอาอั่งเปาและลูกอมมงคลให้เธอ “ฉันไม่อยากกินลูกอม เธอเอาไปกินไป”

“ได้ค่ะ” เสี่ยว

บทที่ 118

การปกป้องครั้งสุดท้าย

หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นสงบลง ในหูของถังซินได้ยินวิ้งๆไปหมด ไหล่ขวาของเธอได้รับบาดเจ็บหนัก เธอรู้สึกเจ็บคอและในที่สุดเธอก็สำลักเลือดออกมา

บทที่เธอสามารถลืมตาขึ้นได้ ก็พบว่าทั้งร่างของเธอราวกับมีคนมาทับร่างเธออยู่และไม่มีอะไรที่หนักไปกว่านี้ได้อีกแล้ว

บทที่ 119

ต่อไปประธานมู่ต้องพึ่งวิลแชร์

มู่จิ่นหลิงตะโกนออกมาว่า "คุณป้า!"

เเท้จริงเเล้วคือคุณนายที่สี่ มู่เจิ้งหย่า และก็เป็นคุณป้าของมู่เฉินหยวนและมู่จิ่นหลิง

"มากันครบเเล้วหรอ?" มู่เจิ้งหย่ายิ้มพร้อมพยักหน้าเล็กน้อย ชำเลืองมองไฟสีเเดงหน้าห้องผ่าตัด เเล้วถามมู่จิ่นหลิง "ฉันได้ข่า