บทที่ 107

พยายามหน่อย สาวน้องคนนี้อาจจะเป็นคนของบ้านตัวเองได้

“ขอบคุณสำหรับความเป็นห่วงของคุณนะคะผู้จัดการมู่ แต่ว่าเรื่องของฉัน ฉันจัดการเองได้ค่ะ” ถังซินลุกขึ้นแล้วสอดแบงค์ใบหนึ่งไว้ใต้แก้วกาแฟ “ลาเต้แก้วนี้ถือว่าฉันเลี้ยงผู้จัดมู่นะคะ”

สิ้นประโยค เธอก็หันหลังเดินออกไปอย่างเด็ดขาด

บทที่ 108

พี่สาวครับ คุยกันเชิงลึกซึ้งหน่อยได้มั้ยครับ

รับโทรศัพท์ปุ๊บ มู่เฉินหย่วนอีกฝั่งก็ถามขึ้น “พ่อครับ พ่อยังอยู่ที่โอเลมอลล์อยู่หรือเปล่า ผมกำลังจะผ่านตรงนั้น กลับบ้านด้วยกันนะครับ”

เถ้าแก่มู่ได้ยินแล้วตื่นเต้นมาก

บังเอิญจริง ๆ นี่เป็นโอกาสดี ๆ ที่ทั้งสองจะมาเจอกันพอดี

บทที่ 109

มีอะไรให้คุณชายมู่รับมือให้

“รับทราบค่ะครับ”

แผนก Regulators ตั้งแต่เริ่มทำงาน ทุกคนยุ่งจนไม่รู้เช้ามืด ตรวจเอกสารทุกอย่าง กลัวว่าถ้าช้าไปนิดหนึ่งเอกสารก็หายไปแล้ว บางคนยังนอนที่บริษัทอีกด้วย

แต่ว่าอาหารสามมื้อของแผนก Regulators มีทีมงานโภชนาการคอยรับผิดชอบตลอดทั้งวัน อยา