บทที่ 106

คุณนั่นแหละเป็นคนทำร้ายฉันมากที่สุด

“แต่หลุมนี่ลึกมาเลยนะ” หลี่ซูเจ๋จับแว่นให้ตรงและวิเคราะห์ต่อ “แผนกนี้ดูดีเลิศเลอไปหมด ทำอะไรที่มู่ซื่อก็ได้ แต่ว่าแท้จริงแล้วเกมอำนาจของมู่ซื่อซับซ้อนมากมาย”

“ฉันมามู่ซื่อยังไม่ถึงสองเดือนก็รู้แล้วว่ามีพรรคพวกรองประธานซุน และ รองประธานเกาแล้ว

บทที่ 107

พยายามหน่อย สาวน้องคนนี้อาจจะเป็นคนของบ้านตัวเองได้

“ขอบคุณสำหรับความเป็นห่วงของคุณนะคะผู้จัดการมู่ แต่ว่าเรื่องของฉัน ฉันจัดการเองได้ค่ะ” ถังซินลุกขึ้นแล้วสอดแบงค์ใบหนึ่งไว้ใต้แก้วกาแฟ “ลาเต้แก้วนี้ถือว่าฉันเลี้ยงผู้จัดมู่นะคะ”

สิ้นประโยค เธอก็หันหลังเดินออกไปอย่างเด็ดขาด

บทที่ 108

พี่สาวครับ คุยกันเชิงลึกซึ้งหน่อยได้มั้ยครับ

รับโทรศัพท์ปุ๊บ มู่เฉินหย่วนอีกฝั่งก็ถามขึ้น “พ่อครับ พ่อยังอยู่ที่โอเลมอลล์อยู่หรือเปล่า ผมกำลังจะผ่านตรงนั้น กลับบ้านด้วยกันนะครับ”

เถ้าแก่มู่ได้ยินแล้วตื่นเต้นมาก

บังเอิญจริง ๆ นี่เป็นโอกาสดี ๆ ที่ทั้งสองจะมาเจอกันพอดี