บทที่ 24

“หรือไม่ใช่?” ฉันกัดฟันถาม “ตอนที่ฉันกับตะวันแต่งงานกันใหม่ๆ ฉันก็คิดที่จะมีลูก แต่เขาบอกว่าเขาจะได้เลื่อนตำแหน่งแล้ว ไม่อยากเสียงานเพราะมีลูก ยังไม่อยากมีลูก พอได้เลื่อนตำแหน่ง ก็บอกว่าฉันต้องจ่ายค่าผ่อนบ้านอีก ถ้าฉันท้องลางานเงินเดือนก็จะลดลง ไม่มีเงินจ่ายค่าผ่อนบ้าน พอจ่ายค่าบ้านหมด

บทที่ 25

ถามก็ไม่ถามว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วบอกฉันให้รีบกลับไป เขาไม่เคยเห็นหัวของครอบครัวฉันเลย ฉันทนมามากพอแล้ว สามีแบบนี้ มีไปแล้วมีประโยชน์อะไร?

ช่างเถอะ ฉันก็ไม่ต้องคาดหวังให้สามีของฉันเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นแล้ว ไปอยู่บ้านพี่สาวดีกว่า ถึงแม้ว่าฉันไม่อยากเจอหน้าพี่เขยทุกวันก็ตาม

ฉันพึ่งถึงบ้า

บทที่ 26

เรื่องหย่า ฉันจริงจัง และเข้าใจแล้ว

ตะวันเสนอก่อนเอง แม่เขาก็เห็นดิบเห็นดีด้วย แล้วฉันจะยื้อไปเพื่ออะไร?

ตอนแรกฉันคิดว่า ฉันทำไม่ดีกับสามีตัวเอง เป็นความผิดของฉัน แต่ถ้าฉันบอกความจริงกับเขาแล้วขอหย่า เขาต้องไม่ยอมแน่ ตอนนี้ดีละ ฉันจะได้ไม่ลำบากใจ

“เรณู ที่แท้คุณคิดไว้ตั้งแต่แรกแล้ว