บทที่ 19

ฉันตกใจมาก เพราะความใจกว้างของสามี ฉันกลับรู้สึกเหมือนตัวเองไร้เหตุผลขึ้นมา ใบหน้าร้อนทันที“จริงๆ ณูไม่ได้ต้องใจจะทะเลาะกับคุณ ณูแค่รู้สึกคุณมักทำเหมือนณูเป็นคนนอก ไม่ว่าณูจะทำอะไร แม่ก็ไม่พอใจ ณูเสียใจมากเลย”

“ผมรู้ครับ อารมณ์แม่แปรปรวนไปหน่อย ไม่ค่อยคิดถึงความรู้สึกคุณ แต่หลายปีนี้เขา

บทที่ 20

ที่น่าตลกกว่านั้นคือ ถึงแม้สามีฉันจะเอาเอทีเอ็มเขาให้ฉัน แต่เพียงแค่ให้ฉันใช้เงินนั้นแค่บาทเดียว เขาพลางได้รับข้อความทันที แล้วเขาก็จะถามฉันทันที ว่าใช้ไปทางไหน และมักบอกว่าไม่จำเป็น ก็ไม่ต้องใช้ ต้องประหยัด

นี่มันมีความหมายอะไรหล่ะ?

ฉันไม่ใช้คนที่ใช้ฟุ้งเฟือย เสื้อผ้าที่ฉันซื้ออหลั

บทที่ 21

“มินตรา ผมคิดว่าเรื่องนี้เราต้องปรึกษากับพ่อแม่ก่อนแล้วค่อยตัดสินใจ คุณคิดว่าไง?” พี่เขยพูดขึ้น

พี่สาวทำหน้ามุ่ย ถึงแม้ว่าไม่เห็นด้วย แต่ก็เห็นชัดเลยว่าเธอฟังพี่เขย เพราะเธอไม่พูดอะไรต่อ

หลังอาหารเที่ยง พี่สาวก็เข้าไปนอนตามปกติ ส่วนฉันทำความสะอาดบ้าน หลังทำเสร็จตัวฉันก็เต็มไปด้วยหยาด