บทที่ 17

“หยุดพูดได้แล้ว!”ฉันสับสนมาก ส่ายหัวแรงๆ“พี่ เขยฉัน ฉัน”ม่อยากฟังอีก ถึงแม้พี่สาวจะผิดกับเธอ แต่พวกเธอก็เป็นสามีภรรยากัน ฉันไม่อาจ...”

“พี่จะหย่ากับมินตรา!”พี่เขยจับมือฉันไว้แน่น พลางพูดขึ้นมาเย็น “ฉันไม่รักเขาไปนานแล้ว ตอนนี้พี่และเธอก็...เรณู เธอแต่งงานกับฉันได้ไหม!”

“ไม่ได้!”ฉันพย

บทที่ 18

“ฉันไม่ใช่ยัยแม่มด ถึงแม้เธอจะเป็นแม่ยายฉัน แต่ขอให้เธอให้เกียรติฉันด้วย”ฉันพูดเย็นๆ“ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด ฉันมีจันยาบรรณและขอบเขตตัวเอง อยู่ดีดีเธอก็ด่าว่าฉัน ไม้รู้สึกตลกเหรอ?”

ในห้องมีแต่ฉันและแม่ยายคนเดียว ไม่อย่างนั้นเราสองคนทะเลาะกันแบบนี้ ก็ทำให้คนอื่นดูตลกแล้ว

และแล้วฉันก็พูดก

บทที่ 19

ฉันตกใจมาก เพราะความใจกว้างของสามี ฉันกลับรู้สึกเหมือนตัวเองไร้เหตุผลขึ้นมา ใบหน้าร้อนทันที“จริงๆ ณูไม่ได้ต้องใจจะทะเลาะกับคุณ ณูแค่รู้สึกคุณมักทำเหมือนณูเป็นคนนอก ไม่ว่าณูจะทำอะไร แม่ก็ไม่พอใจ ณูเสียใจมากเลย”

“ผมรู้ครับ อารมณ์แม่แปรปรวนไปหน่อย ไม่ค่อยคิดถึงความรู้สึกคุณ แต่หลายปีนี้เขา