บทที่ 95 การต่อสู้บนเส้นทาง

ข้างหน้า เจียงจือและเสี่ยวหมั่นเดินๆ หยุดๆ

สองคนแบกของหนัก โดยเฉพาะผ้านวมผืนใหญ่ของเสี่ยวหมั่น เดินในป่าไม่สะดวกเลย

และแรงก็ถูกใช้ไปในการรีบเดินช่วงแรก ต้องวางตะกร้าพักเป็นระยะ

เสี่ยวหมั่นมีเหงื่อเต็มหน้า แต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น เขามองไปทางด้านหลังไม่หยุด

บทที่ 96 นกขมิ้นที่อยู่เบื้องหลัง

เมื่อเห็นคนทั้งสองคนนั้น เจียงจือและเสี่ยวหมั่นก็ตกใจทันที

ห่อยาได้ใช้ไปแล้ว กับดักที่นี่ก็ใช้แล้ว และยังไม่ได้จัดการกับผู้อพยพที่อยู่ข้างๆ

ถ้าชายหนวดเคราดกทั้งสองมาช้ากว่านี้อีกนิด พวกเขาก็จะมีเวลาหลบไปที่กับดักถัดไปที่เสี่ยวหมั่นวางไว้

เจียงจือไม่ซ่อนอาวุธอีก

บทที่ 97 ปราบโจร

หัวหน้าจางโบกมือให้ทหารใต้บังคับบัญชารีบจัดการ พลางอธิบายให้เจียงจือฟัง: "ตอนนี้การตรวจสอบคนงานในเต็นท์พยาบาลง่าย แต่ในกลุ่มผู้อพยพยังมีโจรซ่อนตัวอยู่ พวกเราต้องปราบโจร

สี่คนนี้เป็นโจร บนเขายังมีผู้อพยพที่ไม่รู้ประวัติอีก

วางใจเถอะ ส่งคนขึ้นไปบนเขาแล้ว จะดูแลครอบครัวของเจ้าให้ดี