บทที่ 87 เสี่ยวหมั่นฝึกวิทยายุทธ์

หลังจากตากบนที่ลาดที่จัดการแล้วสองวัน เลือกช่วงเที่ยงที่ไม่มีลม จุดไฟเผาหญ้าแห้งและเถาว์แตงในนั้น

กองหญ้าแห้งหลายกองเมื่อถูกเผาส่งควันดำพวยพุ่ง พุ่งตรงขึ้นฟ้า ใต้ท้องฟ้าแจ่มใส แม้อยู่ไกลก็มองเห็น

อีกที่หนึ่งบนไหล่เขา ชายหนวดเคราที่หายดีแล้วกำลังเก็บผลไม้ป่า เห็น

บทที่ 88 เหยี่ยวเล็กคุกคาม

แต่ก่อนเฉี่ยวอวิ๋นคงตกใจจนแทบตาย ตอนนี้แม้เจ้าจะไม่กลัวแม่ผัวดุแล้ว แต่ในใจก็ยังกังวล ลูกไก่พวกนี้เจ้าดูมันโตมาทีละตัว: "ไม่มีงูค่ะ แค่ได้ยินว่าฝูงไก่เหมือนถูกอะไรทำให้ตกใจ พี่ชุนเฟิงกับข้าไปดูแล้ว ไม่เห็นอะไรผิดปกติ"

จริงๆ เจ้ายังเห็นขนไก่กระจายอยู่บ้าง นึกว่าที่นี่เป็

บทที่ 89 ต้นหนามเล็ก

อาหารของหมูป่ามีหลากหลาย ปกติกินรากหญ้าและผลไม้เป็นหลัก แมลงและไส้เดือนเป็นของว่าง

หนู งู ไข่ในรังไก่ป่าล้วนอยู่ในเมนูของพวกมัน จากมังสวิรัติถึงกินเนื้อไม่มีอะไรที่ไม่กิน

เพราะมีลักษณะก้าวร้าว สายตาไม่ดี การดมกลิ่นและการได้ยินไว หมูป่าจะโจมตีมนุษย์ก่อน เป็นสัตว์ป่าที่ค่อนข้า