บทที่ 86 หมูสามชั้นกลายเป็นหมูแสบ

การเรียนรู้อักษรในชั้นเรียนที่แข่งขันกันได้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

ในตอนกลางวัน ทุกคนต่างทำงานของตัวเอง

ปู่เสี่ยวหมั่นและชุนเฟิงดูแลนาขั้นบันได ทั้งสองคนยังใช้เวลาว่างค่อยๆ สร้างนาขั้นบันไดไปด้วย

สวีเอ้อร์รุ่ยและเจียงจือเก็บใบไม้มาทำปุ๋ย อีกทั้งยังหาดินและหิน

บทที่ 87 เสี่ยวหมั่นฝึกวิทยายุทธ์

หลังจากตากบนที่ลาดที่จัดการแล้วสองวัน เลือกช่วงเที่ยงที่ไม่มีลม จุดไฟเผาหญ้าแห้งและเถาว์แตงในนั้น

กองหญ้าแห้งหลายกองเมื่อถูกเผาส่งควันดำพวยพุ่ง พุ่งตรงขึ้นฟ้า ใต้ท้องฟ้าแจ่มใส แม้อยู่ไกลก็มองเห็น

อีกที่หนึ่งบนไหล่เขา ชายหนวดเคราที่หายดีแล้วกำลังเก็บผลไม้ป่า เห็น

บทที่ 88 เหยี่ยวเล็กคุกคาม

แต่ก่อนเฉี่ยวอวิ๋นคงตกใจจนแทบตาย ตอนนี้แม้เจ้าจะไม่กลัวแม่ผัวดุแล้ว แต่ในใจก็ยังกังวล ลูกไก่พวกนี้เจ้าดูมันโตมาทีละตัว: "ไม่มีงูค่ะ แค่ได้ยินว่าฝูงไก่เหมือนถูกอะไรทำให้ตกใจ พี่ชุนเฟิงกับข้าไปดูแล้ว ไม่เห็นอะไรผิดปกติ"

จริงๆ เจ้ายังเห็นขนไก่กระจายอยู่บ้าง นึกว่าที่นี่เป็