บทที่ 59 ไล่หมูป่า

ตอนนี้มีคนสองคนกำลังเดินเร่งรีบมาจากทางบ้าน

ปู่เสี่ยวหมั่นเดินอย่างลนลาน เกือบสะดุดก้อนหิน ยังดีที่ชุนเฟิงที่เดินตามหลังคว้าไว้ได้ทัน

พอเห็นสามคนยังอยู่บนเนิน ปู่เสี่ยวหมั่นก็ถอนหายใจโล่งอก

ปู่เสี่ยวหมั่นที่ปกติเห็นพืชผลสำคัญกว่าชีวิต ครั้งนี้ไม่ได้เสียดายอาหาร แค่กังวลพูดกับ

บทที่ 60 วางกับดัก

มีแต่ปู่เสี่ยวหมั่นที่รู้ว่าอีกด้านของภูเขาคืออะไร ตอนหนุ่มๆ เขาเคยไปตามหาวัวที่หายไปครั้งหนึ่ง

ข้ามช่องเขาไป อีกด้านก็ยังเป็นภูเขา เหมือนด้านนี้เป็นภูเขาหิน

เขาเกือบหลงทางที่นั่น เดินสองวันไม่เห็นหมู่บ้าน ต้องปีนขึ้นยอดเขาถึงหาทางกลับบ้านเจอ

หมายความว่าด้านนั้นเป็นป่าเถื่อน!

บทที่ 61 อิสรภาพในการกินเนื้อ

ในคลองที่เมื่อครู่ยังคึกคักวุ่นวาย กลับเงียบสงัดลงในพริบตา แม้บนท้องฟ้าจะมีทั้งดวงจันทร์และดวงดาว แต่แสงจันทร์ก็มัวหมอง มองไม่เห็นสภาพในคลองชัดเจน

สวีเอ้อร์รุ่ยและเสี่ยวหมั่นกระโดดลงจากต้นไม้จะเข้าไปดู แต่ถูกเจียงจือและปู่เสี่ยวหมั่นเรียกให้หยุด

แม้ความคิดนี้จะมาจาก