บทที่ 54 เก็บเห็ดปลวก

ตอนนี้เดือนเจ็ด เป็นช่วงที่ดีที่สุดในการเก็บเห็ด

และตอนนี้บนเขามีคนเพิ่มขึ้นหนึ่งคน พืชผลที่ปลูกได้มีแค่นี้ พอเข้าฤดูหนาว อาหารก็จะขาดแคลนอีก

ดังนั้นยังคงต้องใช้แป้งชิงกังและเก่อเกินเป็นอาหารหลัก

สิ่งเหล่านี้ได้ชื่อว่าเป็นอาหารช่วยชีวิต นั่นคือต้องใกล้ตายจากความหิวถึงจะกิน

บทที่ 55 เก็บเกี่ยวอย่างเต็มเปี่ยม

การนวดข้าวสาลีเป็นงานที่เหนื่อยที่สุด แต่ก็มีความสุขที่สุด

เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นเหนือศีรษะ ข้าวสาลีทั้งหมดถูกมัดและขนมาที่ลานบ้านแล้ว

โชคดีที่เจียงจือใช้ปูนขาวผสมดินสามส่วนอัดลาน ตอนนี้แค่กวาดให้สะอาดก็วางข้าวสาลีได้

เสร็จขนฟ่อนข้าวแต่เช้า ทุกคนรีบกินข้าวแล้วต้อ

บทที่ 56 การพูดคุยจากใจ

ต้าจู้ไม่ปัสสาวะรดที่นอนอีกแล้ว ความภาคภูมิใจในตัวเองก็กลับมา

แม้ว่าขาจะเดินไม่ได้ แต่ต่อไปเขาสามารถนั่งหรือนอนปอกเก่อเกินได้ และยังเรียนรู้การปั่นด้ายทอผ้าได้

แม้ว่าสิ่งเหล่านี้ปกติแล้วผู้หญิงจะทำ แต่ต้าจู้ไม่รังเกียจ

เขาคิดแล้วว่า ไม่เพียงแต่ต้องมีชีวิตอยู่เท่านั้น แต