บทที่ 53 หลบหนีอันตราย

คนในหมู่บ้านตระกูลสวีพบว่าฮูลาวต้าหายตัวไปหลังจากฟ้ามืดแล้ว

หัวหน้าจางโกรธจัด ด่าอย่างเดือดดาล: "พวกนี้แม้แต่ข้าวยังกินไม่อิ่ม ยังมาคิดเรื่องใต้เข็มขัด รอให้ข้าหาเจอ จะจัดการตามกฎทหาร!"

ไม่นานก็มีทหารมารายงานว่า พบร่องรอยการต่อสู้และคราบเลือดในร่องน้ำนอกหมู่บ้าน แต่ไม่เห็น

บทที่ 54 เก็บเห็ดปลวก

ตอนนี้เดือนเจ็ด เป็นช่วงที่ดีที่สุดในการเก็บเห็ด

และตอนนี้บนเขามีคนเพิ่มขึ้นหนึ่งคน พืชผลที่ปลูกได้มีแค่นี้ พอเข้าฤดูหนาว อาหารก็จะขาดแคลนอีก

ดังนั้นยังคงต้องใช้แป้งชิงกังและเก่อเกินเป็นอาหารหลัก

สิ่งเหล่านี้ได้ชื่อว่าเป็นอาหารช่วยชีวิต นั่นคือต้องใกล้ตายจากความหิวถึงจะกิน

บทที่ 55 เก็บเกี่ยวอย่างเต็มเปี่ยม

การนวดข้าวสาลีเป็นงานที่เหนื่อยที่สุด แต่ก็มีความสุขที่สุด

เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นเหนือศีรษะ ข้าวสาลีทั้งหมดถูกมัดและขนมาที่ลานบ้านแล้ว

โชคดีที่เจียงจือใช้ปูนขาวผสมดินสามส่วนอัดลาน ตอนนี้แค่กวาดให้สะอาดก็วางข้าวสาลีได้

เสร็จขนฟ่อนข้าวแต่เช้า ทุกคนรีบกินข้าวแล้วต้อ