บทที่ 434 ตราประทับดินเหนียว

เอ้อร์รุ่ยไปหาผู้ใหญ่บ้านซ่งในเมืองเพื่อปรึกษาเรื่องการเก็บภาษีและแรงงานรับใช้

หมู่บ้านไม่มีเรื่องอะไร เจียงจือก็ไปตรวจดูสถานการณ์ที่โรงงานยา

การทำงานล่วงเวลาผลิตยาต่อเนื่องกว่าเดือน ทำให้อ่าวชิงเฉวียนมีควันลอยฟุ้ง แค่เข้าไปในอ่าวก็ได้กลิ่นยาแรง

โชคดีที่ตอนแรกเลือกท

บทที่ 435 แมลงเก้ากลิ่น

เมื่อเจียงจือเจอหวงเสี่ยวจูบนถนน ก็เดินกลับบ้านด้วยกันตามธรรมชาติ

ทั้งสองคนเดินไปคุยกันเรื่องการรับซื้อสมุนไพรยากันยุงไปด้วย

ติดรถไฟใบเดียวกับทางการในการเก็บสมุนไพร หมู่บ้านสวีก็ได้วัตถุดิบอย่างเปลือกต้นเอิ๋ลมูจากหมู่บ้านต่างๆ โดยไม่ต้องเสียเงิน

สิ่งเหล่านี้ไม่เพียงทำให้

บทที่ 436 สร้างโรงเรียน สวนสัตว์ตระกูลซือ

มีคำกล่าวว่าปากคนนั้นอ่อน หนี่หนี่ที่ไม่มีความรู้ก็หลงกลในตอนนี้

ตอนนี้ผู้ใหญ่บนโต๊ะต่างหัวเราะ มองดูเด็กที่ร้องไห้จ้า แล้วมองดูแมลงในมือตัวเอง หนี่หนี่พยักหน้าอย่างยากลำบาก แสดงว่าต่อไปจะยอมอ่อนข้อให้บ้าง

อย่างไรก็ตาม เธอก็ไม่ได้กินต่อแล้ว

แม้ว่าแมลงเก