บทที่ 414 ตบกลับไป

แม่เถียนเถารีบให้เสี่ยวซีเอาเก้าอี้มาเพิ่มสองตัว

เจียงจือไม่นั่ง เดินไปยืนตรงหน้าน้องสะใภ้คนที่สองของเหลียนฮวา จ้องเขม็ง: "พูดมา สวีตงเจวี๋ยนให้พวกเธอทำอะไร?"

น้องสะใภ้คนที่สองของเหลียนฮวายังจะแก้ตัว: "ฉันแค่มาเป็นที่พึ่งให้น้องสาวสามี ไม่เกี่ยวกับคนอื่น!"

เจียงจือไม่สนใจเรื่

บทที่ 415 เกี่ยวก้อยสัญญารักนิรันดร์

พอหลิวซื่อพูดจบ ในโรงงานก็ไม่พูดเรื่อง "หนีตามกัน" อีก เรื่องแบบนี้ล้อเล่นไม่ได้

อีกอย่างหลิวซื่ออายุมาก เป็นผู้อาวุโสในหมู่บ้าน ทุกคนให้เกียรติเธอ

ทุกคนเปลี่ยนไปพูดถึงงานเกษตรที่กำลังจะเริ่ม คือการเกี่ยวข้าวในอีกครึ่งเดือน

ปีนี้แล้งไประยะหนึ่ง ชาวบ้านต้องหา

บทที่ 416 กลอุบายเล็กๆ ของหัวหน้าหวง

หลี่เหล่าสือรู้สึกโล่งใจ หลังจากส่งชินซื่อกลับบ้าน ทั้งสองก็พูดคุยกันอย่างอ้อนๆ อีกสักพักก่อนแยกย้าย

หลี่เหล่าสือบอกว่า รอให้งานเลี้ยงครบรอบ 100 วันของลูกเหลียนฮวาผ่านไปก่อน แล้วค่อยให้ผู้ใหญ่บ้านเจียงจัดการเรื่องแต่งงานให้ทั้งสองในหมู่บ้าน วิธีนี้สวีเกินชิ่งก