บทที่ 401 สามสะใภ้โต้เถียง

ชาวบ้านที่ไม่ได้ยุ่งกับการต่อสู้ภัยแล้งช่วยกล้า ก็ถูกผู้ใหญ่บ้านเจียงส่งไปเป็นเจ้าหน้าที่เกษตร แม้แต่เด็กๆ ก็ถูกจ้างไปหลายคนด้วยค่าจ้าง 20-30 เหรียญ

โรงงานยากันยุงของหวงเสี่ยวจูจึงขาดคนงานไปครึ่งหนึ่ง ตอนนี้ไม่ต้องจำกัดเวลาแล้ว แม้แต่โต๊ะทำงานก็ยังว่างอยู่

เมื่อผีซื่อม

บทที่ 402 ความทุกข์ใจและปมในใจ

สวีฉางโส่วเดินออกไปอย่างโกรธๆ

แต่พอพ้นสายตาสวีเกินเซิง เขาก็ชะลอฝีเท้า หันกลับไปมองสองคนที่ยังโต้เถียงกับสวีเย่าจู่ไม่จบ

หันตัวถอนหายใจปรากฏตัวต่อหน้าพ่อของสวีเกินเซิง: "เหม่าฮว่าเอ๋ย คราวนี้พวกเรามาสร้างความลำบากให้เจ้าแล้ว! น่าสงสารพี่ใหญ่ตายเร็วเกินไป ไม่ได้รอให้ข

บทที่ 403 คนเราต้องมีความฝัน

แต่เจียงจือไม่เคยคลอดลูก เมื่อเจอความวิตกกังวลของชินซื่อก็ไม่รู้จะจัดการอย่างไร ได้แต่พูดปลอบใจ: "วางใจเถอะ! พี่สะใภ้เซียมีประสบการณ์ เขาบอกไม่เป็นไรก็ไม่เป็นไร แม้แต่แม่เถียนเถาที่อันตรายขนาดนั้นยังดึงกลับมาจากประตูผีได้"

ชินซื่อขยำผ้าเช็ดหน้า: "ฉันก็คิดแบบนั้น แต่ใน