บทที่ 40 กินหน่อไม้

หน่อไม้เป็นของดี นอกจากใยอาหารแล้ว ยังมีกรดอะมิโนและแร่ธาตุ อย่างน้อยหมีแพนด้าก็กินจนอ้วนกลมได้ คนก็ต้องได้เช่นกัน

เมื่อเจียงจือรู้สาเหตุที่ทุกคนไม่กินหน่อไม้ ก็คิดทันที

ตัวเองรู้เรื่องสมุนไพร แม้จะแลกเงินได้ แต่เป็นวิชาชีพเฉพาะเกินไป เดินในภูเขาตลอดปีก็อันตราย

เสี่ยวหมั่นกั

บทที่ 41 รังต่อและตัวอ่อนต่อ

เจียงจือรอจนต่อกำลังจดจ่อกับการกินเนื้อ จึงใช้เชือกเส้นหนึ่งค่อยๆ ผูกรอบเอวมัน ปลายเชือกอีกด้านผูกติดกับขนนก

ไม่กี่นาทีต่อหัวนั้นก็กัดเนื้อได้ชิ้นหนึ่ง แล้วอุ้มบินขึ้นฟ้า รีบร้อนกลับไปเลี้ยงราชินีต่อ

มันไม่รู้เลยว่าความขยันขันแข็งของมันกำลังจะนำความหายนะมาสู่ครอบครัว

บทที่ 42 พายุฝนถล่ม

เข้าสู่กลางเดือนพฤษภาคม ทั้งสองครอบครัวเริ่มยุ่งอีกครั้ง

ต้นกล้าข้าวโพดต้องย้ายปลูก ต้นกล้าฝ้ายต้องย้ายปลูก ข้าวสาลีในนาขั้นบันไดยังไม่ได้เก็บเกี่ยว ที่นี่ปลูกไม่ได้ ต้องปลูกบนเนินเขาเท่านั้น

หลายคนคลานไปมาขุดหลุมฝังต้นกล้าบนเนินเขาที่ถูกเผา

โชคดีที่ต้นกล้าฝ้ายมีแค่ไม่กี่สิบ