บทที่ 369 ความคิดลึกๆ ของผีซื่อ

ในค่ายผู้อพยพมีคนร้องไห้มากมาย ทุกกระท่อมมีคนเช็ดน้ำตา

เจียงจือไม่สนใจความวุ่นวายตรงนี้ เธอทำสัญญากับคนไม่กี่ครอบครัว รู้สึกว่าพอแล้ว

คนต้องรู้จักตัวเอง ครอบครัวเธอยังเลี้ยงปากท้องมากไม่ได้

และที่หมู่บ้านสวีมีคำพูดพื้นบ้าน: คนมากตีตายยาก หมามากนอนกัดกัน ความหมายค

บทที่ 370 หยางซานหน้าด้านไม่รู้สึกอาย

เห็นสี่คนขวางทาง เจียงจือขมวดคิ้ว หม่ากวนในฐานะองครักษ์รีบทำหน้าที่: "คุณผู้หญิง ต้องไล่พวกเขาไปไหม?"

มีเจ้านายใหม่ เขาต้องการโอกาสแสดงความสามารถ

เจียงจือโบกมือ มาครั้งที่สองแล้ว ฟังดูว่าเขาจะพูดอะไร

ชายคนนั้นมองคนที่ตามหลังเจียงจือด้วยความอิจฉา เป็นวงจริงๆ

บทที่ 371 หย่าก่อนแล้วค่อยเซ็นสัญญา

คำพูดนั้นเหมือนจะแทงใจดำชายคนนั้น เขาโกรธจัด "ก็เพราะนางอัปมงคลคนนี้ไม่ยอมออกลูกชาย ข้าถึงได้ขายนางไง!"

"ใช่ นางอัปมงคลนี่เข้ามาในบ้านเราก็ออกลูกแต่ของไร้ค่า ทำให้ลูกชายคนที่สามของข้าต้องสิ้นสกุล!" หญิงชราตะโกนอย่างดุดัน

เจียงจือพยักหน้า "รู้แล้ว ตอนนี้ตระกูลข