บทที่ 33 ต้นหญ้าปลาไหล (ดอกปี่เช้า)

เสี่ยวหมั่นมองหญ้าป่าที่พบได้ทั่วไปตามคูน้ำข้างทาง ถามอย่างสงสัย: "นี่ไม่ใช่ต้นหญ้าปลาไหลที่ใช้เลี้ยงหมูเลี้ยงแกะหรอกเหรอ? คนก็กินยอดอ่อนได้ แถมยังรักษาโรคได้ด้วยเหรอ?"

เขารู้จักหญ้าชนิดนี้ อีกสองวันพอใบอ่อนงอก ลวกน้ำก็เป็นผักตามฤดูกาลได้

เจียงจือพยักหน้า: "มั

บทที่ 34 เปลี่ยนไปจนจำไม่ได้

ผ่านไปหนึ่งคืน แม้ดูเหมือนยาต้มจะไม่ค่อยได้ผล แต่ปู่ย่าเสี่ยวหมั่นและต้าจู้กลับรู้สึกสบายใจ

ตั้งแต่ต้าจู้เป็นอัมพาต ท้องไส้ก็มีปัญหา

เรื่องกินอาหาร ท้องเสีย ท้องผูก อาเจียนและท้องอืดสลับกันมา

ตอนแรกยังมียาต้มดื่ม แต่ครั้งแล้วครั้งเล่า ต่อมาไม่มีเงินซื้อยาก็ต้องทนเอ

บทที่ 35 หญ้าใบหงาย มันเทศป่า

ตอนนี้เป็นฤดูเก็บเกี่ยวหญ้าใบหงายพอดี ใบเหมือนฟันเลื่อยสีเขียวแซมขาว ด้านหลังมีขนขาว

เจียงจือก้มตัว ใช้มีดเล็กแซะดินรอบรากหญ้าใบหงาย เผยให้เห็นหัวทรงกระสวยด้านล่าง รากสั้นและแตกแขนง ดูเหมือนน่องไก่มาก

เสี่ยวหมั่นเห็นแล้วร้องชื่อออกมาทันที: "ป้าเจียง หญ้านี่ผมรู้จัก