บทที่ 305 เลี้ยงไก่

สวีเกินเซิงเลือกสุนัขเก่งมาก สุนัขสามตัวที่เขานำมามีหลังกว้าง ขาใหญ่ ปากใหญ่ หูเล็กสองข้างห้อยลง ดวงตานิ่งสงบ ท่าทางขรึมขลัง

หนีหนีและเสี่ยวไฉเสียต่างอุ้มสุนัขคนละตัวไม่ยอมปล่อย ร้องเรียก "หมาน้อย!" "หมาน้อย!"

ขนสุนัขฟูนุ่ม สัมผัสสบายกว่าเป่ยฉี

ใครใช้ให้เป่ยฉีมีขนแข็งระคายมื

บทที่ 306 การผลิตยากันยุง

เจียงจือพาไก่ตัวผู้สองตัวกลับบ้าน โดยจูงลาแก่ที่แบกตะกร้าสองใบ เจ้าไม่ต้องการให้ใครมาส่ง

เจ้าไม่ได้กลับขึ้นเขามาเกือบหนึ่งเดือนแล้ว

เส้นทางบนภูเขายังคงเหมือนเดิม แต่หลังจากการปรับปรุงซ้ำๆ มาเป็นเวลากว่าปี ตอนนี้เดินสะดวกกว่าเดิมหลายเท่า

ลาแก่ขึ้นลงเขาทุกวันมาเกือบปีแล้

บทที่ 307 เปปป้าห้ามทะเลาะ

เพื่อเปิดตลาด ปีที่แล้วขดยากันยุงขายแค่สองเหวินต่อขด ปีนี้เจียงจือเตรียมจะทำสินค้าหรูหราออกมา!

สินค้าหรูหราต่างประเทศขายที่แบรนด์ แต่สินค้าหรูหราของบรรพบุรุษถึงจะเป็นของดีจริงๆ

ในยุคปัจจุบัน ผลิตภัณฑ์ยากันยุงจากโรงงานเล็กๆ ไม่สามารถใช้วัตถุดิบไล่ยุงธรรมชาติอย่างใบไพลหร