บทที่ 303 สวีฉางหมิงเห็นความไม่ยุติธรรม

เตาในโรงยาไม่เคยดับ

ขณะที่อากาศยังไม่ร้อน เฉี่ยวอวิ๋นมาช่วยตอนเช้า ตอนบ่ายกลับขึ้นเขา ใช้ล่อแก่ขนวัตถุดิบธูปไล่ยุงที่อบแห้งและบดเป็นผงกลับไปทีละเที่ยว

ด้านสมุนไพร มีร้านไป่เฉ่าถังช่วยรับซื้อ ส่วนสวีเกินเซิงก็ซื้อใบไม้และเปลือกไม้ต่างๆ ที่ตลาดนัดในเมืองเพื่

บทที่ 304 ชิงเฮา

เฉี่ยวอวิ๋นอีกไม่กี่วันจะต้องเริ่มทำธูปไล่ยุงด้วยตัวเอง หลังจากนั้นจะมาช่วยที่โรงยาบ่อยไม่ได้

ขณะที่มีหลี่เหล่าสือดูแลเด็ก และยาในหม้อกำลังรอต้มหม้อที่สอง มีเวลาว่างเล็กน้อย

เจียงจือพาเฉี่ยวอวิ๋นและเถียนเทาไปจัดการพื้นที่ภูเขาหลังโรงยาเพื่อปลูกผักสองสามต้น

ชิงเฉวียนวานอยู่ในหุ

บทที่ 305 เลี้ยงไก่

สวีเกินเซิงเลือกสุนัขเก่งมาก สุนัขสามตัวที่เขานำมามีหลังกว้าง ขาใหญ่ ปากใหญ่ หูเล็กสองข้างห้อยลง ดวงตานิ่งสงบ ท่าทางขรึมขลัง

หนีหนีและเสี่ยวไฉเสียต่างอุ้มสุนัขคนละตัวไม่ยอมปล่อย ร้องเรียก "หมาน้อย!" "หมาน้อย!"

ขนสุนัขฟูนุ่ม สัมผัสสบายกว่าเป่ยฉี

ใครใช้ให้เป่ยฉีมีขนแข็งระคายมื