บทที่ 296 เดือนสามที่แสนวุ่นวาย

โดยทั่วไปคนมักคิดว่าเทศกาลตวนอู่ต้องกินบ๊ะจ่าง แต่ในแถบภูเขาเมืองป๋าจวน หลายที่ไม่กินบ๊ะจ่างแต่กินซาลาเปาแทน!

และว่าที่ลูกเขยที่เพิ่งหมั้น หรือลูกเขยใหม่ที่แต่งงานไม่เกินสามปี ต้องส่งซาลาเปาไปให้บ้านแม่ยายจำนวนมาก ส่งทีก็เป็นสิบถึงร้อยลูก

ฝ่ายหญิงได้รับซาลาเปาที่ย

บทที่ 297 เถียนเถาฝากตัวเป็นศิษย์

แม้ถั่วลันเตาคั่วแห้งจะอร่อย แต่ทำลายฟันมาก ครอบครัวทั่วไปจึงกินถั่วลันเตาลวกน้ำเกลือ

ถั่วลันเตาเก็บรักษาง่ายที่สุด กินได้ทุกฤดูกาล

แค่คั่วถั่วลันเตาแห้งให้สุกแล้วตักใส่ชาม ตอนที่ถั่วยังร้อนๆ เทน้ำเกลือผักดองที่ตักจากโอ่งลงไป จะได้ยินเสียง "พึ่บ" แล้วรีบปิดชามทั

บทที่ 298 เรื่องแต่งงานของเสี่ยวหมั่น

เจียงจือไม่คาดว่าครอบครัวเถียนจะส่งลูกสาวมาเป็นศิษย์ แต่พูดออกไปแล้ว การรับเป็นศิษย์สะดวกและวางใจกว่าจ้างคนงาน จึงรับไว้

เจ้าให้กำลังใจเถียนเถาสองสามประโยค แล้วเรียกให้ลุกขึ้น

ข้างๆ เถียนเสี่ยวเฉวียนกับเสี่ยวซีกระตือรือร้น เห็นได้ชัดว่าอยากไปเป็นศิษย์ที่ร้าน