บทที่ 294 ปลาสีรุ้ง รับคนงาน

เพราะต้นทุนไม่สูงนี่แหละ เจียงจือถึงคิดจะผลิตยาสามัญก่อน ค่อยๆ หมุนเงินกลับมา

"สามห้องคงไม่พอทำโกดัง ต้องจัดการทั้งหมดแล้วค่อยกำหนด!"

เจียงจือชี้บัวงูบนพื้นบอกเอ้อร์รุ่ย "จำไว้ ตอนกลับขุดสองต้นไปด้วย จะได้เปลี่ยนยาให้ต้าจู้!"

เอ้อร์รุ่ยได้ยินรีบรับ "ได้ แม่ หญ้าที่โ

บทที่ 295 ชินซื่อส่งข้าว

ขณะที่หลายคนคุยกัน ฝนค่อยๆ เบาลง กลายเป็นฝนละอองเล็กๆ

มาที่นี่ไม่ใช่มาคุยเล่น ฝนเบาแล้ว ทุกคนสวมงอบทำงานต่อ

เจียงจือไม่เสียเวลาสำรวจรอบๆ อีก แค่ให้หลี่เหล่าสือปล่อยล่อแก่กินหญ้าแถวนั้น

หลายคนยุ่งจนถึงเที่ยง หลี่เหล่าสือหาฟืนแห้งจากป่ามา ก่อไฟใต้ผ้าน้ำมันที่มุม

ก่อเตาด้

บทที่ 296 เดือนสามที่แสนวุ่นวาย

โดยทั่วไปคนมักคิดว่าเทศกาลตวนอู่ต้องกินบ๊ะจ่าง แต่ในแถบภูเขาเมืองป๋าจวน หลายที่ไม่กินบ๊ะจ่างแต่กินซาลาเปาแทน!

และว่าที่ลูกเขยที่เพิ่งหมั้น หรือลูกเขยใหม่ที่แต่งงานไม่เกินสามปี ต้องส่งซาลาเปาไปให้บ้านแม่ยายจำนวนมาก ส่งทีก็เป็นสิบถึงร้อยลูก

ฝ่ายหญิงได้รับซาลาเปาที่ย