บทที่ 281 ชินซื่อทำเงินหาย

เมื่อเห็นเลือด สวีเกินเซิงก็ไม่กล้าพูดจาหยอกล้อเล่นอีกต่อไป

ทั้งสี่คนต่างนำสิ่งของที่พกติดตัวออกมา

สวีเกินชิ่งและสวีเกินเซิงเดินนำหน้า สวีเอ้อร์รุ่ยถอยมาเดินข้างเจียงจือ คอยคุ้มครองแม่ของตน

บริเวณนี้มีภูเขาแคบ สองข้างทางมีป่าทึบ ทำให้หุบเขาดูมืดครึ้ม

สวีเกินเซิงพูดเ

บทที่ 282 ที่มาของการกินไก่

เมื่อชินซื่อถูกกดไว้ สวีเกินชิ่งและสวีเกินเซิงก็วิ่งตามออกมา

เจียงจือดึงหลี่เหล่าสือออก แล้วกอดชินซื่อที่กำลังดิ้นรนและขีดข่วนไว้เอง พยายามปลอบประโลม: "ชินหลิง อย่ากลัว อย่ากลัว!"

เมื่อได้ยินเสียงเจียงจือและได้ยินชื่อตัวเอง ชินซื่อก็สงบลง หันไปมองสวีเกินชิ่งและคนอื่นๆ

บทที่ 283 มื้อรวมญาติครั้งที่สอง

หิมะตก!

ไม่เพียงแค่หนีหนีและไช่เซียที่ดีใจวิ่งเล่นหิมะ ทุกคนต่างยืนอยู่ข้างนอก เงยหน้ามองท้องฟ้า

เกล็ดหิมะขนาดใหญ่โปรยปรายไร้เสียง แม้ทุกอย่างในสายตากำลังเคลื่อนไหว แต่ทั้งโลกกลับดูเหมือนหยุดนิ่ง

เมื่อเห็นภาพอันงดงามเช่นนี้ เจียงจือนึกอยากแต่งกลอน: "...หนึ่งเกล็