บทที่ 271 โจ๊กเหลว

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนถึงกลางเดือนสิบสอง ฝนฤดูหนาวที่ตกพรำๆ ในเมืองป้าจวินก็เริ่มตกมาเป็นเดือนหรือสองเดือนแล้ว

ในม่านฝนพรำ บ้านหลังคามุงหญ้าใหม่หลายหลังปรากฏให้เห็นรางๆ ที่ริมทุ่งนาและเชิงเขา

การสร้างบ้านครั้งใหญ่ได้สิ้นสุดลงแล้ว คนสุดท้ายที่สร้างคือสวีเกินโหย่ว

เพราะเขาไม่

บทที่ 272 ขนมข้าวพองน้ำตาลหวานๆ

การสร้างบ้านในหมู่บ้านครั้งนี้ เนื่องจากเวลากระชั้นชิดเกินไป เจียงจือจึงเลื่อนเรื่องของบ้านตัวเองและบ้านเสี่ยวหมั่นไปปีหน้า แต่วัสดุที่ต้องใช้ได้ซื้อและกองเก็บไว้ในหมู่บ้านแล้ว

ถนนบนเขาลื่น เจียงจือกับเอ้อร์รุ่ย เสี่ยวหมั่นไม่ได้เข้าหมู่บ้าน แต่อยู่บนเขาปรับปรุงบ้า

บทที่ 273 โฮ่วอู่และกู่สุ่ยปู้

แม้บ้านบนเขาครั้งนี้จะสร้างแค่สองห้องหลัก แต่มุงกระเบื้อง ผนังอิฐหิน มีชายคากว้าง

ยังมีห้องเล็กให้เป่ยฉีใช้ ข้างในปูฟางแห้ง ให้มันเข้าออกอิสระ ไม่ต้องกั้นรั้วขังไว้นอกลาน

นอกบ้านใหม่เป็นป่าลาดเอียง จากทางเล็กสามารถไปโรงเลี้ยงหมูตัวเล็กๆ และล่อแก่ได้โดยตรง

ลาดเอียง