บทที่ 270 ความอยากรู้

ภรรยาของเสียงเต๋อจินตัวเล็กน่ารัก เป็นคนคล่องแคล่ว

แม้จะหน้าแดงในการพบเจียงจือครั้งแรก แต่พูดจาเหมือนถั่วกระเด็น: "พี่เต๋อจินบอกตลอดว่า ตอนพักรักษาตัวบนภูเขา ทุกคนเหมือนครอบครัวเดียวกัน

ยังต้องขอบคุณพี่เจียงที่ต้มยาบำรุงทุกวัน ถึงไม่มีอาการปวดเมื่อยตอนฝนตก"

"ต่อไปถ้าพี่เจ

บทที่ 271 โจ๊กเหลว

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนถึงกลางเดือนสิบสอง ฝนฤดูหนาวที่ตกพรำๆ ในเมืองป้าจวินก็เริ่มตกมาเป็นเดือนหรือสองเดือนแล้ว

ในม่านฝนพรำ บ้านหลังคามุงหญ้าใหม่หลายหลังปรากฏให้เห็นรางๆ ที่ริมทุ่งนาและเชิงเขา

การสร้างบ้านครั้งใหญ่ได้สิ้นสุดลงแล้ว คนสุดท้ายที่สร้างคือสวีเกินโหย่ว

เพราะเขาไม่

บทที่ 272 ขนมข้าวพองน้ำตาลหวานๆ

การสร้างบ้านในหมู่บ้านครั้งนี้ เนื่องจากเวลากระชั้นชิดเกินไป เจียงจือจึงเลื่อนเรื่องของบ้านตัวเองและบ้านเสี่ยวหมั่นไปปีหน้า แต่วัสดุที่ต้องใช้ได้ซื้อและกองเก็บไว้ในหมู่บ้านแล้ว

ถนนบนเขาลื่น เจียงจือกับเอ้อร์รุ่ย เสี่ยวหมั่นไม่ได้เข้าหมู่บ้าน แต่อยู่บนเขาปรับปรุงบ้า