บทที่ 240 แยกครอบครัว

ซิ่วไฉพูดจบ ใบหน้าผู้ใหญ่บ้านซ่งเหมือนถูกทาด้วยเขม่าก้นหม้อ ดำสนิท

เขาชี้นิ้วใส่ซิ่วไฉ โกรธจนตัวสั่น: "เจ้าเป็นใครกันแน่ กล้าเปลี่ยนความหมายโบราณได้อย่างไร?"

ซิ่วไฉจ้องเขาตรงๆ อย่างเฉยเมย พูดทีละคำ: "ผู้ใหญ่บ้านซ่ง ท่านผิดแล้ว!"

เจียงจือปรบมือ: "ปรบๆๆ!"

"ความเห็นของซิ่วไฉ

บทที่ 241 ความสุขของเด็กๆ

หลังจากแยกครอบครัว สวีเกินเป่าและหวงเสี่ยวจูก็ตามพี่ชายคนโตของตระกูลหวงกลับไปบ้านเกิดในตำบล

ชาวบ้านต่างส่ายหน้า: สะใภ้คนนี้คงอยู่ไม่ได้แล้ว เตรียมหย่าร้างกันเถอะ!

แต่พอฟ้ามืด สวีเกินเป่าก็พาภรรยาและลูกกลับหมู่บ้าน

แบกตะกร้าใส่เสื้อผ้าและที่นอน หวงเสี่ยวจูอุ้มลูก สองสาม

บทที่ 242 ช่างฝีมือ

เจียงจือรับถุงเงิน มองหลี่เหล่าสืออีกที เห็นท่าทางที่เขาพยายามทำเป็นใจเย็น ก็รู้ว่าอัดอั้นอะไรไว้ในท้อง

"หลี่เหล่าสือ มาทำท่าอะไรต่อหน้าข้า มีอะไรก็พูดมา มีผดก็ปล่อย!" เจียงจือพูดอย่างหงุดหงิด

หลี่เหล่าสือเกาหัว: "เฮ่ๆ รู้ว่าปิดไม่อยู่! พี่สะใภ้เจียง ผมอยากได้ที่ดินแปลงหนึ่ง