บทที่ 239 การชั่งน้ำหนักทั้งสองฝ่าย

เมื่อทุกคนแยกออกจากกัน สวีเกินเป่าและหวงเสี่ยวจูเหมือนไก่ตาแดง ด่าทอกันอย่างดุเดือด

ถึงขั้นเอาความชั่วในอดีตที่เคยขี้เกียจ หลอกลวง ตะกละ ขโมยเงิน ของอีกฝ่ายมาเปิดโปงหมด

ในความขัดเคืองใจ ไม่เหลือความรักใคร่เหนียวแน่นเหมือนเมื่อก่อน

เจียงจือกระตุกมุมปาก: เห็นไห

บทที่ 240 แยกครอบครัว

ซิ่วไฉพูดจบ ใบหน้าผู้ใหญ่บ้านซ่งเหมือนถูกทาด้วยเขม่าก้นหม้อ ดำสนิท

เขาชี้นิ้วใส่ซิ่วไฉ โกรธจนตัวสั่น: "เจ้าเป็นใครกันแน่ กล้าเปลี่ยนความหมายโบราณได้อย่างไร?"

ซิ่วไฉจ้องเขาตรงๆ อย่างเฉยเมย พูดทีละคำ: "ผู้ใหญ่บ้านซ่ง ท่านผิดแล้ว!"

เจียงจือปรบมือ: "ปรบๆๆ!"

"ความเห็นของซิ่วไฉ

บทที่ 241 ความสุขของเด็กๆ

หลังจากแยกครอบครัว สวีเกินเป่าและหวงเสี่ยวจูก็ตามพี่ชายคนโตของตระกูลหวงกลับไปบ้านเกิดในตำบล

ชาวบ้านต่างส่ายหน้า: สะใภ้คนนี้คงอยู่ไม่ได้แล้ว เตรียมหย่าร้างกันเถอะ!

แต่พอฟ้ามืด สวีเกินเป่าก็พาภรรยาและลูกกลับหมู่บ้าน

แบกตะกร้าใส่เสื้อผ้าและที่นอน หวงเสี่ยวจูอุ้มลูก สองสาม