บทที่ 23 ความหวังต้องมีไว้เสมอ

ใส่เก่อเกินลงหม้อแล้วปิดฝา นึกถึงว่าจะมีอาหารเพิ่มให้ทุกคนอีกอย่าง เจียงจือรู้สึกดี พูดออกมา: "เก่อเกินนี่อ่อนโยนที่สุด รักษาโรคได้หลายอย่าง ต้มน้ำใส่ข้าวเป็นโจ๊กรักษาอาการกระหายน้ำปัสสาวะมาก ที่เรียกว่าโรคเบาหวาน เด็กเป็นหวัดมีไข้อาเจียนก็ใส่ขิงสดน้ำผึ้ง ถ้าผสมกับยา

บทที่ 24 ลองของใหม่

ออกจากบ้านเสี่ยวหมั่น ตะกร้าของสวีเอ้อร์รุ่ยเต็มไปด้วยเนื้อที่ล้างสะอาดแล้ว

เนื้อที่เขากับเสี่ยวหมั่นหามาวันนี้ นอกจากที่ต้มในหม้อ ที่เหลือส่วนใหญ่อยู่ที่นี่

ปกติเนื้อที่เหลือแบ่งกันสองบ้าน แต่เพราะเจียงจือบอกว่าเก่อเกินกินแล้วดีกับคนป่วย ย่าเสี่ยวหมั่นจึงเก็บไว้แลกเปลี่ยน

เจี

บทที่ 25 ความรู้สึกมั่นคง

หลังกินข้าว เสี่ยวหมั่นกับสวีเอ้อร์รุ่ยไปขุดรูกระต่ายต่อ เจียงจือไม่ได้ออกไป

เก่อเกินแบกกลับมาแล้ว ยังต้องจัดการให้เร็ว เจ้าไปที่บ้านเสี่ยวหมั่น ก่อนอื่นขอบคุณปู่เสี่ยวหมั่นที่ช่วยซ่อมบ้าน

ปู่เสี่ยวหมั่นโบกมือไม่ให้เจ้าขอบคุณอีก ชี้กองเก่อเกินในบ้านพูดตื่นเต้น: "ที่ข้าทำ