บทที่ 223 สวีเกินเป่าอยากขอโทษ

ขณะที่สวีเอ้อร์รุ่ยไปส่งน้ำยาที่เมืองหลีฮวา เจียงจือตรวจดูน้ำในนาขั้นบันได แล้วจัดการเถามันเทศที่ปลูกในร่องดินต่างๆ

รอจนดวงอาทิตย์คล้อยไปทางตะวันตก เงาเขาบังพื้นที่ลาดชัน และน้ำค้างเริ่มเกาะใบไม้ จึงลงไปเก็บฝ้าย

เพราะช่วงแสงแดดสั้น ต้องตากแดดทุกวันสมอฝ้ายจึงจะแตก

บทที่ 224 ไม่ให้อภัย

เรื่องไม้และอิฐหินสำหรับซ่อมบ้านในหมู่บ้าน เจียงจือเคยปรึกษากับกลุ่มแปดคนเรื่องการซื้อรวม

การซ่อมบ้านเป็นเรื่องใหญ่ ที่การซื้อรวมยังไม่มีความคืบหน้า เพราะแต่ละบ้านยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะซ่อมบ้านแบบไหน

บางคนจะสร้างบ้านดินดิบ มีแรงงานในครอบครัวมาก ลำบากหน่อย ใช้เวลาหนึ่งถึงสองป

บทที่ 225 สนทนายามค่ำ

ผู้ชายล้อมรอบซิ่วไฉ่เซี่ย ถามนู่นถามนี่

แม้ว่าซิ่วไฉ่เซี่ยจะมีปัญหาทางสมอง บางครั้งพูดจาสับสน บางครั้งก็พูดคลุมเครือ ทำให้ชาวนากลุ่มหนึ่งฟังไม่เข้าใจ

แต่ก็ไม่ได้กระทบความสนุกของทุกคน พูดหัวเราะแล้วก็ไม่ลืมทำภารกิจยกยอประจำวัน

"ซิ่วไฉ่พูดได้ดีจริงๆ ผมก็เคยได้ยินแต่ในเมืองเท