บทที่ 20 ของขวัญจากธรรมชาติ

จริงๆ แล้ว ตอนเจียงจือลงเขากับสวีเอ้อร์รุ่ยก็เห็นนกที่ถูกไฟป่าเผาตายบ้าง

แม้เนื้อนกจะน้อย เนื้อยุงก็เป็นเนื้อ แต่รีบไปรีบมา ไม่มีเวลาสนใจ

สวีเอ้อร์รุ่ยได้ยินแม่จะไปเก็บนกที่ถูกเผาตาย หน้าก็เขียวทันที

เขานึกถึงหน้าพ่อเจ้าลี่ที่ถูกไฟไหม้ข้างล่าง อดจะอาเจียนไม่ได้

เจียงจ

บทที่ 21 เถาว์มันเทศและผักคาวทอง

วันแรกหลังจากกินเนื้อส่วนหนึ่งแล้ว ส่วนที่เหลือก็แบ่งกันระหว่างสองครอบครัว

แต่เดิมปู่เสี่ยวหมั่นบอกว่าครอบครัวเขาไม่ต้องการ เพราะความคิดที่ได้เนื้อมานี้เป็นของเจียงจือ ครอบครัวเขามีแค่เสี่ยวหมั่นคนเดียวที่ช่วยงาน แต่ทั้งครอบครัวได้กินด้วย กินเกินพอแล้ว ไม่ควรเอาเป

บทที่ 22 เก่อเกิน

เดินตามร่องน้ำขึ้นไปทางต้นน้ำ พบบึงน้ำตื้นๆที่มีหญ้าขึ้นรก

นี่เป็นหลุมลึกที่เกิดจากน้ำป่า แล้วมีน้ำขังอยู่

ที่นี่มีต้นหอมป่าและกุยช่ายป่า

เมล็ดถูกนกที่มากินน้ำพามา งอกกระจายในกอหญ้าแห้ง เจียงจือไม่ได้ขุดราก แค่ตัดใบกลับไปกิน

หน้าผาสองข้างค่อยๆชันขึ้น มีเถาวัลย์สีน้ำตาลดำคล้ายเ