บทที่ 19

การหลบซ่อน

เจียงจือและสวีเอ้อร์รุ่ยปีนขึ้นเนินชันกลับบ้านอย่างรวดเร็ว

ปู่เสี่ยวหมั่นไม่คิดว่าสองคนจะกลับมาเร็วขนาดนี้ ตอนนี้เดินทางลำบาก แม้จะมือเปล่า จากหมู่บ้านขึ้นเขาก็ต้องใช้เวลาเกินชั่วโมง

เขายังพบปัญหาหนึ่ง: "แม่เอ้อร์รุ่ย ทำไมสีหน้าพวกเจ้าไม่ดี?"

ข้างๆ เฉียวอวิ๋นที่กำลังบดเม็ด

บทที่ 20

ของขวัญจากธรรมชาติ

จริงๆ แล้ว ตอนเจียงจือลงเขากับสวีเอ้อร์รุ่ยก็เห็นนกที่ถูกไฟป่าเผาตายบ้าง

แม้เนื้อนกจะน้อย เนื้อยุงก็เป็นเนื้อ แต่รีบไปรีบมา ไม่มีเวลาสนใจ

สวีเอ้อร์รุ่ยได้ยินแม่จะไปเก็บนกที่ถูกเผาตาย หน้าก็เขียวทันที

เขานึกถึงหน้าพ่อเจ้าลี่ที่ถูกไฟไหม้ข้างล่าง อดจะอาเจียนไม่ได้

เจีย

บทที่ 21

เถาว์มันเทศและผักคาวทอง

วันแรกหลังจากกินเนื้อส่วนหนึ่งแล้ว ส่วนที่เหลือก็แบ่งกันระหว่างสองครอบครัว

แต่เดิมปู่เสี่ยวหมั่นบอกว่าครอบครัวเขาไม่ต้องการ เพราะความคิดที่ได้เนื้อมานี้เป็นของเจียงจือ ครอบครัวเขามีแค่เสี่ยวหมั่นคนเดียวที่ช่วยงาน แต่ทั้งครอบครัวได้กินด้วย กินเกินพอแล้ว ไม่ควรเอา