บทที่ 188 ข้าวโพดอ่อน

ปู่เสี่ยวหมั่นได้ยินเรื่องแบ่งกระต่ายและลูกไก่ให้ชาวบ้านเลี้ยง ก็พยักหน้าเห็นด้วย: เมื่อทุกคนอยู่ดีกินดี บ้านเมืองถึงจะสงบสุข ไม่ต้องทิ้งศักดิ์ศรีเพื่อเงินไม่กี่เหรียญ

ตอนนี้เอ้อร์รุ่ยและเสี่ยวหมั่นอยู่ในหมู่บ้านมากขึ้นเรื่อยๆ งานเกษตรบนเขาส่วนใหญ่เป็นชุนเฟิงกับปู่เสี่ยวหมั่

บทที่ 189 เก็บเกี่ยวพืชเขียว

"ขายข้าวโพดอ่อน?" หัวหน้าจางงงไปครู่หนึ่ง

เขาเคยกินข้าวโพดอ่อนล้วนแต่เป็นของที่คนอื่นให้ หรือไม่ก็ไปเก็บจากไร่ชาวบ้านโดยตรง ไม่เคยซื้อจากตลาดจริงๆ

ชาวบ้านล้วนเสียดายข้าว ที่ไหนจะกล้าเก็บพืชผลที่ยังไม่โตเต็มที่มากิน

เจียงจือเห็นสีหน้าเขา ใจก็หายวูบ: ไม่จริงนะ! ไม่มีใ

บทที่ 190 เส้นทางยากลำบาก

เด็กในหมู่บ้านมีสิบกว่าคน ตั้งแต่ครั้งก่อนขายสมุนไพรเห็นเถียนเถา เจียงจือก็สนใจ

เด็กหญิงคนนี้อายุสิบเอ็ดขวบ ก่อนหน้านี้อยู่บ้านทำงานกับแม่ที่ท้อง ไม่ค่อยปรากฏตัวต่อหน้าผู้คน

ตั้งแต่ขุดสมุนไพรได้ เจ้าก็พาน้องชายเถียนเสี่ยวเฉวียนอายุเก้าขวบและน้องสาวเสี่ยวซีอายุแปดขวบขยัน