บทที่ 185 แย่งผัก

เจียงจือมองชินซื่อที่ไม่รู้ตัวว่าผิด แล้วมองเด็กและผู้หญิงรอบข้าง รู้ว่าวันนี้ต้องสั่งสอนคนดื้อคนนี้

ก่อนหน้านี้เจ้าตั้งกฎหมู่บ้าน นอกจากห้ามนินทาแล้ว ยังมี: เพื่อนบ้านต้องสามัคคี ช่วยเหลือกัน ห้ามสร้างเรื่องกดขี่ผู้อื่น

ตอนนี้ชินซื่อไม่เพียงก่อเรื่อง ยังแย่งเงินอย่างโจ่งแจ้ง ต

บทที่ 186 การลงโทษ

เจียงจือตบไปหนึ่งที ทำให้ชินซื่อเซถลาไป เจ้านิ่งงันไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า "ข้า...ข้า...แค่ผักสองต้นคุณก็จะตบข้า?"

เจ้าแทบไม่อยากเชื่อสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น: เวลาผู้หญิงมีเรื่องกัน ไม่ใช่แค่ด่าทอกันเหรอ?

เจียงจือสีหน้าเย็นชา "แค่ตบไปทีเดียวยังถือว่าเบาไป"

เจ้าหันไปพูดกับเด็กๆ ท

บทที่ 187 การสื่อสาร

หลังจากโดนตี ชินซื่อก็ได้ลูกสะใภ้คนเล็กช่วยใส่กางเกงและพยุงกลับไป

พ้นสายตาผู้คนแล้ว ชินซื่อถึงร้องไห้ด้วยความเสียใจ: อายุปูนนี้แล้วยังโดนตีก้น อายบรรพบุรุษตายเลย!

นึกถึงตอนไม้ไผ่ฟาดลงบนขาก็ขนลุก แต่ก็รู้สึกโล่งใจนิดหน่อย: ดีที่ตอนโดนตีไม่มีผู้ชายพวกนั้นอยู่ ไม่งั้นคงอยู่ไม่ไ